ترکیب تیم و سیستمهای فوتبال   

با داشتن بازیکنان خوب در یک تیم  هر نوع ترکیبی را می توان انتخاب کرد. اگر بخواهند می توانند با یک دروازه بان و ده مهاجم که همگی مسئولیت گل زدن را دارند بازی کنند. در واقع اولین مسابقات تقریبا به همین روش بازی می شدند ولی از آن هنگام بازی فوتبال پیشرفت بسیاری کرده و سالها ترکیبات مختلفی برای یافتن فرمول پیروزی به کار گرفته شده است. تیمهای مهم ترکیبی را انتخاب می کنند که بهترین شکل بازی را برای اجرای تاکتیکهای سرمربی و مربی ایجاد کند.  در اینجا تعدادی از ترکیبهای مهم را خواهید دید. 

 ترکیب کلاسیک

این ترکیب شامل دو مدافع عقب هافبک مرکزی و راست و چپ و 5 مهاجم (5-3-2) است. اگر چه این ترکیب بسیار تهاجمی بود ولی اولین تلاشها برای مقابله با آن در ایجاد یک سیستم تدافعی آغاز شد. این روش در سالهای میانی دهه 1880 بوسیله اسکاتلند و انگلستان مورد استفاده قرار می گرفت و همچنین بوسیله تیم پرستون که باعث شد که هم جام اتحادیه فوتبال وهم لیگ انگلستان را در سال 1889 بدست آورند.

ترکیب WM

در 1925 تغییراتی که در قانون آفساید به وجود آمد باعث افزایش شمار گلهای یک مسابقه می شد. برای مبارزه با این وضع فوتبالیست انگلیسی چارلی بوچان از آرسنال و مربی او هربت چیمن ترکیب WM را به وجود آوردند. در این سیستم هافبک وسط برای مراقبت از مهاجم وسط حریف به عقب باز می گردد و هر دو مهاجم در پشت خط حمله برای افزایش شانس گل زدن بازی می کردند. آرسنال این سیستم را در دهه 1930 استفاده می کرد و سریعا در تمام دنیا محبوبیت یافت. آرسنال در سال 1927 با استفاده از سیستم WM برنده جام اتحادیه انگلستان شد.


ترکیبهای امروزی

سیستمهای 2-4-4 و 2-3-5 برای برتری بر یکدیگر در حال رقابت هستند. تعدادی از تیمها سیستم 2-4-4 را می پسندند. در واقع ترکیب 2-3-5 سیستمی است که همیشه در حال نوسان است یعنی در حمله به ترکیب  2-5-3 و به دفاع به ترکیب 2-3-5 تغییر می کند. امروزه بعضی از تیمها با توجه به داشته های خود از سیستمهای دیگری مانند 3-3-4 و  1-3-2-4 استفاده می کنند مانند تیم بارسلونا که با استفاده از سیستم 3-3-4 که یک سیستم تهاجمی است قهرمان لیگ قهرمانان اروپا در سال ٢٠٠۶ و ٢٠٠٩شد.

معمولا مربیان همیشه سوال میپرسند که بهترین ترکیب برای تیمم چیست؟ ولی جواب این است که یک ترکیب، ترکیب ایده آل نیست درواقع ترکیبی مناسب است که بتوان بهترین بازدهی را از بازیکنان گرفت و این برای هر تیمی میتواند متفاوت باشد . در واقع شما باید ترکیبتان را با توجه به بازیکنانتان بچینید.

2-4-4

این ترکیب یکی از پرطرفدارترین و توانمند ترین سیستم هاست که حالت های مختلف آن اجازه استفاده سوئیپر و بال ها را میدهد و خیلی ازتیم ها امروزه از این سیستم استفاده میکنند. بهترین نقطه قوت این سیستم وجود هافبک دفاعی در آن است و مهمترین نقطه ضعف این سیستم این است که دو مهاجم تنها هستند و باید بیشتر از سمت خط هافیک مورد حمایت قرار بگیرند.

 

این سیستم نسبت به سیستم های دیگر که با 3 مهاجم بازی میکنند مثل 3-3-4 و 3-4-3 در حرکات بدون توپ پیچیده تر است. و بیشتر مواقع تیم مجبور است با 2 مهاجم حمله کند و این تعداد مهاجم در مقابل سیستم های دفاعی 4 نفره بیشتر مواقع به مشکل بر میخورند که برای جبران مجبور هستید از بازیکنان خط هافبکتان به خط حمله بیفزایید و زمانی که تیمتان قصد دارد از سمت پیستونان به دفاع حریف یورش ببرید خط هاقبک و پیستونتان در سمت مقابل نیز باید بدون توپ به نقاط کور دفاع حریف یورش برند تا مشکل تعداد بازیکنان حذف شود.

 

این ترکیب یک ترکیب کلاسیک است. در این سیستم یک مهاجم باید جلو در خط حمله بماند و این تک مهاجم باید توانایی نگه داشتن توپ و فصا سازی برای مهاجمین دیگر را نیز داشته باشد . مدافعین نیز در این سیستم باید متحد و درکنار بکدیگر بازی کنند و حداقل یک بازیکن از خط هافبک باید در جلوی خط دفاع به عنوان هافیک دفاعی بازی کند که وظیفه او کمک به خط دفاع سه نفره است تا در تعدادمدافعین کم نیاورند

1-5-4
در این سیستم به علت شلوغ بودن خط هافبک به مهاجمین حریف اجازه حمله را نمیدهد. در اصل این سیستم متکی به پیستون دو سمت استکه باید در خط حمله برای مهاج نوک موقعیت سازی کنند .

2-5-3
در واقع این سیستم توانسته سیستم مدرنی برای مقابله با سیستم 2-4-4. این سیستم شباهت زیادی به 2-3-5 دارد با این تفاوت که دو بال چپ و راست بیشتر نزدیک به مهاجمین بازی میکنند و سه هافبک باقی مانده سعی میکنند تا نزدیک تر به خط دفاعی بازی کنند تا ضد حملات حریف را خنثی کنند . بسیاری از تیم ها یک هافبک را یه عنوان هافبک مهاجم جلو قرار میدهند و به شکل W با دو هافبک دفاعی بازی میکنند

1-3-2-4
این سیستم بیشتر توسط تیم های اسپانیایی و فرانسوی استفاده میشود که سیستم دفاعی ولی بسیار شکل پذیری است و شباهت زیادی به 1-5-4 دارد که بیشر هدف در دست گرفتن خط میانه زمین و جلوگیری از حملات حریف است . تنها مهاجم تیم باید بلند قد و قوی باشد تا بتواند توپ را در خط حمله نگه دارد تا بازیکنان از خط هافبک اضافه شوند
 

مصطفی دنیزلی مربی ای که اهل کشور ترکیه است. وی مربی دو تیم اصلی و مطرح ترکیه - گالاتاسرای و فنرباغچه، بوده و در دوره طلایی تیم ملی ترکیه مربیگری آن تیم را عهده داشته است. در نتیجه می توان  وی را در کنار فاتح تریم و سنول گونش مثلث طلایی تحول فوتبال ترکیه به حساب آورد.

هنگامی تیم دنیزلی مقابل سپاهان گل تساوی را دریافت کرد، وی با آوردن مسعود زارعی به عنوان دفاع راست به سیستم چهار دفاعه روی آورد. در بازی با ابومسلم هم وی از همین سیستم استفاده کرد. آری هان که سال گذشته مربیگری پرسپولیس را برعهده داشت هم به سیستم چهاردفاعه روی آورد و تلاش کرد تا با بکارگیری سیستم 4-4-2 نظام تیمی خود را شکل دهد. این در حالی است که این تیم هم در سال گذشته و هم در شرایط فعلی برخی عناصر چنین بازی را در اختیار ندارد.

تیم ملی آلمان که در دهه نود کامل ترین سیستم 3-5-2 تاریخ را ارائه می داد در جام جهانی با سیستم چار دفاعه بازی کرد. اما شاهد آن هستیم وقتی امیر قلعه نویی در بازی مقابل سوریه در تهران نتیجه نمی گیرد، به سرعت شیوه بازی خود را از 4-4-2 به 3-5-2 تغییر می دهد. در حالی که اگر قلعه نویی از نتیجه نگرفتن می ترسید، در بازی برگشت مقابل سوریه که تا حد زیادی از نتیجه اطمینان داشت دوباره سیستم چهار دفاعه را بیازماید. مربیان تیم ملی باید توجه کنند که بی دلیل نیست تیم های جهان از این سیستم استفاده می کنند.

نکته مغفول در فوتبال دفاع منطقه ای (زونال دیفنس) است که به مدافعان اجازه می دهد تا در ترکیب چهار دفاعه جایگیری درستی داشته باشند و گل های کمتری دریافت کنند. اگر چنین دفاعی در تیم های ما شکل نمی گیرد، نشان از فاصله گرفتن فوتبال ما از دانش روز جهان دارد و باید چاره ای برای آن اندیشید و نه آن که به سیستم های قدیمی روی آورد.

شیوه 4- 2 - 4

در این شیوه ، دروازه بان ، چهار مدافع شامل دو مدافع کنار و دو مدافع وسط ، دو هافبک ، چهار مهاجم شامل دو مهاجم کنار و دو مهاجم وسط وجلو

نویسنده محمد رافع



تاريخ : دوشنبه ۱ خرداد ۱۳٩۱ | ٥:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد رافع | نظرات ()

  • قالب وبلاگ
  • اس ام اس
  • گالری عکس